Vinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.x

Człowiek jako istota rozumna i świadoma, obdarzona pamięcią, tworzy historię i ma swoją historię. Po chrześcijańsku wiemy, że jest to historia zbawienia. Dlatego jednostka, nasze rodziny czy cały naród – mamy swoją historię. I zbiorowości ludzkie, jak miasta czy wioski – też mają swoją historię.

Nasze miasto Żabno- miasteczko – NASZA MAŁA OJCZYZNA – nie ma miary metropolii ani rangi województwa czy powiatu, ale ma przeszło 750 lat istnienia, w tym 630 lat od prawa lokacji na prawie magdeburskim.

MIASTO – to wspólnota ludzi złączonych miejscem zamieszkania i wspólnym losem, dziejami, dobrymi i tragicznymi. Żabno zniszczone w czasie najazdu szwedzkiego, ucierpiało na przestrzeni wieków od powodzi, chorób, pożarów, aż do doświadczeń II wojny światowej, z resztą jak cały kraj. Ale zawsze powstawało do życia, czego wielkim symbolem była budowa kościoła w 1684 roku, czy budowa Ratusza w ostatniej dekadzie XIX wieku.

Kiedysiejsza, po-średniowieczna populacja to byli zarządcy, nauczyciele, kapłani - wychowawcy ducha, rzemieślnicy zrzeszeni w cechy, ale i ludzie handlu, rolnicy produkujący dla wszystkich żywność a w późniejszych wiekach rodziny żydowskie dzielące wspólny los z ludnością lokalną.

W porównaniu ze stanem obecnym – jakaż ewolucja i ogromne przemiany społeczne. „Nasze dzisiaj” w przekroju socjologicznym – to zadziwiające świadectwo rozwoju mentalności i kultury duchowej i materialnej.

My dzisiaj uczestniczymy w tym procesie czując się spadkobiercami przeszłości i kontynuatorami tradycji lokalnych.

Istnieją opracowania historyczne dziejów Żabna, zwłaszcza tych ostatnich wieków: to publikacje książkowe autorstwa Pawła Domańskiego (żeby wspomnieć tylko jego imię). To bardzo cenna pamięć o przeszłości spisana i udokumentowana, bo kto zna swoje korzenie, pojmuje swoją tożsamość, wie kim jest, do kogo należy, rozumie sens historii i celowość życia.

Dzisiaj to świętowanie naszej historii i tożsamości chcemy odczytywać i przeżywać w świetle wiary ewangelicznej, która uczy, że dzieje i historia to nie ślepy bieg przypadkowych wydarzeń, ale to uczestnictwo w ziemskim pielgrzymowaniu jako przygotowanie do wieczności. Święty Paweł przypomina nam w II czytaniu Liturgii Słowa tej niedzieli: : Mówię Wam bracia, czas jest krótki…Przemija postać tego świata”. Trud życia i ofiara służebnej miłości bliźniemu, poświęcenie dla drugich – to wyznaczniki wartości ziemskiego życia i „bilet do nieba”, do życia wiecznego. A tam zdążamy wspólnie, nie w pojedynkę. Czy o tym pamiętamy i o tym myślimy? Czy czujemy się w tym losie solidarni i odpowiedzialni jedni za drugich? W domu Ojca Niebieskiego nie będzie identyfikatorów w klapie, ale rozpoznamy się po więzach miłości nauczonej tutaj, jak ktoś powiedział: w niebie nie będziemy mówić językiem polskim, ani angielskim, ani po łacinie. W niebie mówi się językiem miłości. Dlatego trzeba się go nauczyć na ziemi. Tego nas uczyli nasi przodkowie. Zachowujemy o nich wdzięczną pamięć. Dlatego chodzimy na nasz cmentarz z hołdem miłości dla nich, z czcią dla ich pamięci i ze „Zdrowaśką” na ustach za ich zbawienie.

Pozdrawiamy wszystkich uczestników tej Eucharystii – szczególnie władze samorządowe, gospodarzy miasta : Panów Burmistrzów, radnych z Rady Miejskiej wraz z jej Przewodniczącym, przedstawicieli instytucji oświaty i kultury. 

Dziękujemy Towarzystwu Przyjaciół Miasta Żabna , na czele z jego Prezesem Panem Zygmuntem Zającem za zamówienie tej rocznicowej Mszy Świętej w intencji: „Za zmarłych Żabnian tworzących historię miasta oraz za żyjących Żabnian – z okazji 630 rocznicy nadania Żabnu praw miejskich”.

Vsynod

biblia1 czytania1 ksm1 historia1 wizytowka1